Casale Giuncarelli - Fam. Veenendaal

Hallo Chris,

Zoals beloofd hierbij onze bevindingen over Borgo Giotto, of zoals Daniëlla het zelf noemt Casale Giuncarelli. Ik heb het onderverdeeld in een aantal aspecten. Vooral om met jou onze indrukken te delen. Als je dat wilt kun je dat natuurlijk integraal op de site zetten, maar dat hoeft niet. Ik heb hier wat zaken opgenomen die ik zelf niet op de site gezet zou hebben.

De woning:

Daarover kunnen we kort zijn: die is perfect. Speciaal voor ons gezelschapje van twee vriendenstellen was het zeer geschikt.

De twee slaapkamers én de twee badkamers gaven ons een zeer luxe gevoel en uiteraard ook wat extra privacy. De bedden waren prima, alhoewel er in ons groepje een discussie was over de hardheid. Over smaak valt niet te twisten. Ik vond ze zelf uitstekend maar inderdaad ze zijn iets harder dan thuis.

De woonkamer was met de twee grote banken uitstekend geschikt om ’s-avonds de dag even te bespreken. De televisie werkte goed maar hebben we verder niet gebruikt. Er was een groot aanbod aan zenders maar (uiteraard) veel Italiaans en dat spreken we helaas niet. Verder was er een ruim nieuwsaanbod ook in het Engels. De WiFi was, met name in de woonkamer, net voldoende. In de woonkamer viel deze af en toe weg. Om een fotootje aan het thuisfront te appen duurde daarom soms even. Maar zoals gezegd er zijn flink wat kanalen beschikbaar en het werkt voor op vakantie goed.

De keuken was qua uitrusting en meubilair heel geschikt om te ontbijten en als je dat zou willen kun je er ook uitstekend een avondmaaltijd genieten. Een klein puntje: als de magnetron aan vervanging toe is, zou een combioventje wel prettig zijn, al was het maar om een pizza in te bakken. De afwasmachine deed wat hij moest doen en, zeker tijdens vakanties, is dat zeer prettig. De wasmachine in de bijkeuken hebben we niet gebruikt. Maar we kunnen ons voorstellen dat dat tijdens een wat langer verblijf erg fijn is.

Kortom we hebben een zeer aangenaam verblijf gehad en de woning voldeed aan alle verwachtingen. Leuk was de Toscaanse inrichting. Daniëlla heeft geprobeerd om een Toscaanse sfeer te creëren, en daar lijkt ze goed in geslaagd. Tijdens de renovatie heeft ze kans gezien om voldoende stopcontacten en schakelaars aan te brengen en de badkamers hadden goed, modern sanitair.

De ligging:
Je kan de ligging op twee manieren bekijken. Een absoluut dik pluspunt daarbij was het uitzicht. Vanuit de woonkamer en de slaapkamers lag Florence aan je voeten. Het oude centrum van de stad was aan het oog onttrokken door, zoals Daniëlla ons vertelde, de heuvel waar vanaf Leonardo da Vinci zijn eerste vliegpogingen deed. Een mooi verhaal om verder te vertellen.

In dat geheel past natuurlijk prachtig het zwembad. We hebben het niet gebruikt maar konden zien dat het zeer regelmatig werd bijgehouden, het zag er dan ook vlekkeloos uit. Wij waren voor de grootste tijd de enigen die in die week bij Daniëlla logeerden dus we hebben niet kunnen constateren of er voldoende (lig)stoelen maar zo op het eerste gezicht wel. Het terras bij de woning gaf ook een mooi uitzicht en werd gedeeld met de bewoners van het appartement aan de andere kant van de hal. Ieder appartement had zijn eigen tafeltje en stoeltjes. Ook stond er een BBQ voor ons klaar maar door ons drukke programma en het weer hebben we daar geen gebruik van gemaakt.

Dan de geografische ligging. Als je op Florence georiënteerd bent, is die perfect. Je hebt de rust en de privacy van een ‘eigen huis’ op het platteland en toch ben je zo midden in de stad. We hebben dat twee keer gedaan. Beide keren met bus 7 vanaf het centrale plein van Fiesole (Piazza Mino da Fiesole). Wij kochten onze buskaartjes bij de Coop in het dorp. (kosten 1 kaartje met 4x enkele reis kost € 4,70 daarmee kun je met twee personen dus heen en terug naar Florence) Parkeren in Fiesole kost ongeveer 1 euro per uur. Maar als je vanaf Borgo Giotto naar het Piazza Mino rijdt kun je vlak vóór het Piazza rechtsaf. Twintig meter verder weer rechts (rechtdoor is (tijdelijk?) verboden). Dan bij een splitsing links aanhouden dan kom je langs een pleintje waar je betaald kan parkeren. Als je dat pleintje voorbij rijdt gaat de weg met een haarspeld naar links even verderop is rechts een aantal (gratis) parkeervakken. Op twee maandagen per maand is dat verboden maar wij hadden geen problemen. Daar vandaan loop je snel weer richting Piazza Mino en daar staat bus 7. Rijdt ongeveer om de 15 minuten en is in 20 minuten in Florence op de Via Giorgio la Pira, vlak bij het Piazza San Marco.

Naast de bushalte is de botanische tuin van de Universiteit van Florence. Met die tuin aan je linkerhand loop je naar het San Marco plein en daar zie je al bijna de karakteristiek vormen van de Kathedraal van Santa Maria del Fiore, beter bekend als “il Duomo” kortom je komt zeer gunstig aan. Ook voor bijvoorbeeld ‘il Mercato Centrale’ de overdekte markthal van Florence waar je heerlijk kunt eten bij alle stalletjes maar ook alle ingrediënten kunt kopen voor een grootse maaltijd.

Tot zover de ligging t.o.v. Florence. Voor de bestemmingen ten zuiden van de stad ligt het wat minder gunstig. Er leiden vele wegen naar die bestemming maar ze gaan bijna allemaal dóór Florence. De hoofdroute is waarschijnlijk de snelste maar kan erg druk zijn. Er zijn diverse andere routes. Bijvoorbeeld bij het uitkomen van het gravel pad meteen rechts en weer rechts over de SP55 en de SP 110 naar Compiobbi dan weer terug richting Florence langs de Arno en bij de eerste brug links richting Firenze Sud vlak voor de afslag naar de E35 kan je dan de SR 222 op. Dé route naar de Chianti streek bijvoorbeeld. Het is een nogal omslachtige route. Er zijn divers alternatieven want er lopen heel vele zeer kleine weggetjes vanaf Fiesole naar het zuiden maar navigeren kan een uitdaging zijn en, dat geldt vooral voor de route via Maiano (volgens mij de kortste route), de weggetjes zijn smal, erg smal. En in de dorpjes is ook nogal wat ander tegenliggend verkeer. Kortom wie van een uitdaging houdt, neemt zeker een keer de route over Maiano. Anderen zou ik deze route niet aanraden. Nogmaals je komt altijd waar je wezen wilt. De afstanden zijn zeker te behappen, maar Florence is wel een hindernis. Voor de Chiantistreek zou ik dan ook eerder een andere verblijfplaats kiezen. Hoe de verbindingen ten noorden van Fiesole zijn kan ik niet beoordelen. Daar zijn we niet geweest.

Al bij al zijn we zijn toch zeer tevreden over onze keuze voor Fiesole omdat we in eerste instantie voor Florence kwamen.

De route naar Fiesole via de FiPiLi zoals je die had aangeboden werkte goed. Het is geen tolweg en dat merk je omdat hij wat smaller is, maar het is een simpele en snelle route vanaf Pisa waar we geland waren. De route in Florence had je voor mij op geschreven en met de hulp van Tom Tom waren we redelijk snel in Fiesole. (Ongeveer anderhalf uur), door Fiesole heen is ook geen probleem. Het is er soms druk maar de weg wijst vanzelf. Kijk uit met de smalle wegen door het dorp, maar als je je aan de maximum snelheid houdt is er weinig aan de hand.

En dan de toegangsweg naar Casale Giuncarelli / Borgo Giotto. Ik heb een aantal reviews gelezen over een eng, smal, onverhard pad. Nou dat valt erg mee. Het is inderdaad een onverhard pad. Een weggetje dat je in Nederland niet zal vinden om de simpele reden dat een dergelijke ondergrond hier niet voorhanden is. Er is een heel simpele en veilige oplossing: als je de afslag naar de Via Baccano hebt gevonden neem je vlak voor het asfalt ophoudt de snelheid terug. Vervolgens hobbel je heel rustig omhoog. Zie je een grote steen stuur er dan omheen. Bij de eerste splitsing (die gaat links naar de buren op nummer 2) houd je dus rechts aan en al snel zie je Casale Giuncarelli opdoemen. Na een bocht naar rechts sta je even later voor een hek. Links gaat het pad verder omhoog. Ga dat op met de zelfde rustige snelheid en je wordt beloond met een olijfbomen omzoomd plateautje links waar ruim voldoende parkeerruimte is. Dat is alles.

Wij hebben met Daniëlla besproken dat het jammer is dat er geen bordjes staan. Ze heeft ons uitgelegd dat het niet helemaal botert met de buren, die regelmatig bordjes weg halen. Misschien is het dan als alternatief een idee om de bovenstaande beschrijving aan alle bezoekers ter hand te stellen. De route over het pad is echt heel goed te doen. Maar als je voor het eerst op dat pad zit bekruipt je soms wel even het gevoel: zit ik goed? Waar kom ik terecht? Enzovoort. Dat is nergens voor nodig en misschien kan die beschrijving dan een hart onder de riem steken. Ik heb wel eens andere wegen gezien, bijvoorbeeld een ‘smooth gravelpath’ naar een herberg op Sardinië. Bij dat ‘smooth gravelpath’ is de Via Baccano een biljartlaken.

Nog even een paar tips voor toekomstige bewoners. Eten kun je volop in Fiesole, maar probeer ook eens de andere kant op te gaan. Op een miezerige zaterdag deden we dat en kwamen terecht bij Trattoria La Casa del Prosciutto. Dat ligt aan de SP 54 even voorbij Motereggi in Torre di Buiano. Ongeveer vijf kilometer van Borgo Giotto. Het is een klein zaakje net voorbij een bocht dus je rijdt er zo voorbij. Maar het is erg leuk. Wij hebben voortreffelijk geluncht, in deze slagerij, annex bar, annex trattoria. Leuk is dat de heerlijke olijfolie gemaakt wordt door een buurman evenals de wijn, door een andere buurman. Heel leuk dus. Houdt wel de rekening in de gaten. Dat hadden wij niet gedaan. Aangezien de prijzen er heel redelijk zijn hadden we niet in de gaten dat er wat gerechten en dranken op de rekening stonden die we niet besteld hadden en dan heb ik het niet over de normale tafelprijs die je altijd op de rekening ziet staan… Maar goed dat was ook onze eigen schuld we zagen het pas thuis.

In Firenze hebben we geluncht bij Trattoria Ponte Vecchio met de beroemde brug op een paar meter afstand. Een zeer geëikte plek dus voor een ‘tourist trap.’ Maar we hadden trek en het zag er wel leuk uit dus we namen de gok. Terecht, het was een heerlijke lunch. Het is een redelijk klein restaurantje en als het vol is doen ze gewoon de deur dicht. Ik heb er Fiocchi Riepini ‘Pecorine e Pere’ alla Crema di Rabila et Tartufo gegeten. Alleen die naam al. Ik herkende Pecorine en Pere en Tartuffo voor de rest tastte ik enigszins in het duister maar het was heerlijk. Ook de tafel genoten hebben gesmuld, al hadden zij wat klassieker klinkende gerechten als bijvoorbeeld Lasagne.

Nou vooruit nog één eet adresje dan. Deze keer in Panzano. Ik vermoed dat heel veel mensen hier al geweest zijn maar het blijft de moeite waard. We aten in de Solociccino van Dario Cecchini de slager van Panzano. Dario heeft drie formules variërend van een luxe hamburger restaurant via een huiskamer tot een conventioneel restaurant met losse tafeltjes. In de Solociccino serveren ze vier vleesgerechten met daarbij verse groenten en allerlei andere zaken inclusief water, wijn en koffie en tot slot een likeurtje of Grappa met een heerlijke cake. Geen culinaire hoogstandjes maar perfect vlees op uitstekende eenvoudige manier klaar gemaakt en met het entertainment van meesterslager Dario erbij was het een belevenis. Bovendien is het uniek om de keukentafel te delen met Italianen, Noren, Canadezen, een Amerikaan en een Argentijnse!

Oh ik was het bijna vergeten maar op een ander moment aten we natuurlijk ook ‘het beste ijs ter wereld’ bij Gelateria Dondoli in San Gimignano.

Chris dit was het even voor nu. We hebben het hierboven uitgebreid over Daniëlla en haar huis gehad. Maar nog niet over jouw bedrijf. Om met Daniëlla te spreken: “he is fantastic!” Ze noemde je ook nog een problem solver. Wij hebben je vooral ervaren als iemand die zijn zaakjes goed voor elkaar heeft en die steeds mee blijft denken met de gast. Ik moet zeggen dat wij dat zeer gewaardeerd hebben en ik weet dan ook zeker dat we nog een keer bij je langs komen als we weer een huis in Italië of Spanje zoeken. Dat is ook de reden dat we alles wat uitgebreider hebben opgeschreven in de hoop dat je dat later voor andere gasten kan gebruiken.

Ciao

Nellie, Judith, Rinus en Harry